از رنجی که میبرم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
مضخرف ترین آدم هایی که در اینستاگرام دنبال می کنم قطعا یک جایی به من وصل می شوند ، هم کلاسی هایم که حتی در این چهار سال یک بار بهشان سلام نکردم، آدم هایی که دوست بقیه بودند و بعد نیمچه دوستی با هم برقرار کردیم ، از آن دوستی های نه چندان عمیق. استاد های کلاس زبانم که نمی توان به چشم استاد بهشان نگاه کرد و حتی به چشم دوست ، اما همیشه از خودم پرسیدم چطور میتوانی عشق سابقت را هنوز دنبال کنی ، معلوم است که نمیتوانی مگر اینکه حتی یک لحظه ام عاشقش نبوده باشی، تظاهر میکردی که بودی! آره تو آدم تظاهر
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
من را ببر لطفا لطفا حالا می توانم از هرچیزی که دوست دارم بنویسم وقتی از آنها متنفرم، از صدای مامانم متنفرم و حالم را بهم می زند، اون صدای بلندش وقتی ساعت ها با تلفن حرف میزند، از صدای قلیون متنفرم.. از صدای زنگ همه ی تلفن ها متنفرم، از صدای تخمه خوردن هم همینطور، از صدای چرخ خیاطی همسایه بالایی، صدای پیانو و دویدن دختر همسایه پایینی.. تصور کن همه ی این بالا پایین شدن ها، همه ی ریتم هایی که تو مغزم میکوبند.. از صدای اون دختر اسکله تو سالن مطالعه که قسم میخورم روزی یک ساعت هم درس نمی خواند ولی
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
آخ..
تنها مزیت کنکور شاید همین باشد که برای اولین بار در زندگی ام وقتی روی ترازو میروم عدد پنجاه را نشان میدهد، و صورت و گونه هایم که پر شده اند، وقتی در آینه لبخند میزنم یک صورت گرد و گل انداخته را میبینم با نیمچه چالی که در سالهای اخیر روی صورتم کشفش کردم.
+ ---------------------------------------- |
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
حالا می توانم از هرچیزی که دوست دارم بنویسم وقتی از آنها متنفرم، از صدای مامانم متنفرم و حالم را بهم می زند، اون صدای بلندش وقتی ساعت ها با تلفن حرف میزند، از صدای قلیون متنفرم.. از صدای زنگ همه ی تلفن ها متنفرم، از صدای تخمه خوردن هم همینطور، از صدای چرخ خیاطی همسایه بالایی، صدای پیانو و دویدن دختر همسایه پایینی.. تصور کن همه ی این بالا پایین شدن ها، همه ی ریتم هایی که تو مغزم میکوبند.. از صدای اون دختر اسکله تو سالن مطالعه که قسم میخورم روزی یک ساعت هم درس نمی خواند ولی بیست و چهار ساعتی اونجاست.. شاید همه ی این تنفرها نتیجه صدای بالا پایین شدن هورمون ها تو دلم باشد ولی اگه هست چرا همیشه هست پس .
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
تنها مزیت کنکور شاید همین باشد که برای اولین بار در زندگی ام وقتی روی ترازو میروم عدد پنجاه را نشان میدهد، و صورت و گونه هایم که پر شده اند، وقتی در آینه لبخند میزنم یک صورت گرد و گل انداخته را میبینم با نیمچه چالی که در سالهای اخیر روی صورتم کشفش کردم.
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
با آدم ها صمیمی نشو، خب؟
به خانه ها فکر میکنم به اعضایش که در آن چپیده اند، سر تا پایشان را غم گرفته.. یکی شوهرش مرده ( بابای بچه هایش شاید) یکی تک دخترش مرده، یکی تک خواهرش.. زنده ها در طبقاتی اپارتمانی پایین و بالای هم قرار گرفته اند، همانطور مرده هایشان در طبقات آپارتمانی بیرون از شهر که اسمش را گذاشته اند بهشت رضا. خانه ها بوی غم، بوی مصیبت میدهند، به تو میگویم چرا خانه را عوض کردیم اصلا؟ کاش هیچ وقت نمی کردیم.
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۶/۰۳/۲۶ساعت 21 توسط ویولت
ادامه مطلب
این اولین نقاشی ام با آبرنگ است ،شاید خیلی ساده و مبتدی باشد اما نمیدانم چرا هر وقت بهش نگاه میکنم حال چشمم خوب میشود ..این همه رنگ کنار هم حال ِ دلم را خیلی خوب میکند .
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۶/۰۳/۲۷ساعت 18 توسط ویولت
گفت گمت نکردم، گمم نکن.
هنوز آدم هایی هستند که فکر میکنند خانه ی خدا یک جایی وسط یکی از ناقشنگ ترین شهرهای کشور های دنیاست؟ هنوز کسی هست که نداند خدا توی ِِ قلب آدم، روح آدم است.خدا آنجاست که نقاشی کردن را یاد گرفتی..آن جا که نت های موسیقی را روی ویالونت نواختی.. خدا آنجا بود وقتی هر کار ِِخوبی یاد گرفتی. خدا وسط ِِ همه ی حس های ِِ خوبت جاری بود، مثل امروز، مثل الان، مثل این صبح. مثل هر وقتی که حسش کردی و حالت خوب شد.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۶/۰۳/۲۹ساعت 6 توسط ویولت
ادامه مطلب
من فکر می کنم هرکی که عاشق میشه دیوونه ست.عاشق شدن واقعا کار احمقانه ایه. یه جور دیوونگیه که از لحاظ اجتماعی پذیرفته شده ست.
برچسبها: دیالوگ
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۶/۰۳/۳۱ساعت 5 توسط ویولت
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
هجده بار منچ بازی کردم، اما 3 بار بردم.. 15 بار باختم، خیلی وقت ها از روی بدشانسی باختم، فکر میکردم شاید فقط معطل بودم تاسم یک بیاورد اما نیاورد. بازی واقعن خوب بازی کردن است یا شانس؟ بعضی وقت ها به سرم میزند زندگی چیزی غیر از شانس نیست، بدشانس ها تقصیر خودشان نیست که باختند. بعضی وقتها از اینکه به این نقطه برسم که چیزی برایم مهم نباشد میترسم.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۱۵ساعت 0 توسط ویولت
اگه زندگی هیچ کس از اون یکی مهم تر نباشه،چی؟ اگه دنیا همه ـمون رو به یک اندازه دوست داشته باشه، چی؟ اگه همه مون یک ستاره بودیم..
برچسبها: دیالوگ
برچسبها: دیالوگ
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۵/۰۹/۱۰ساعت 12 توسط ویولت |
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
صد سال تنهایی
یک وقت هایی، یک روزهایی شایدم یک سالهایی از زندگی دلم میخواهد تنها باشم، هر چه بیشتر بهتر، پسرها اطراف دوست معمولی محسوب شوند، دخترهای اطراف را هرچه کمتر ببینم بهتر. یک وقت هایی مثل الان دلم از تنها بودن با خودم، با اتاقک آبی سیر نشود، هرجای دنیا باشم خودم را سوار اولین اوتوبوس کنم، حادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
مامان میگوید آدم هرچه کم سن و سال تر باشد زودتر با مرگ عزیزانش و پدر و مادرش کنار می آید،من فکر میکنم مامان راست میگوید چون خاطراتش کم تر است.. چون مثل غم های بچگانه زود فراموشش میشود.. دوباره سرش گرم ِِ بازی هایش میشود.. اما میدانی آدم هرچه بزرگتر شود و پشتش را خالی ببیند بیشتر میشکند. اگر آدم پدرشادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی
من بیشتر اوقات آدم غیر اجتماعی و مهمان ناپذیری هستم، از خاله بازی بیزارم ولی میگویند آدم از هرچه که بدش بیاید، سرش مییاید.. دلم میخواهد اهل خانه مان موقع مهمان دعوت کردن نظر بقیه آدم ها را هم جویا شوند، راحتی و موقعیت دیگران را هم درنظر بگیرند، اما متاسفانه آدم های اطرافم اهل افراط و تفریط اند و براادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: ستایش قربانی